Pepijn Mulders

“Een leerling die normaal gesproken erg verlegen is, kwam ineens naar me toe en gaf me een knuffel. Dat zijn de momenten waarop je voelt dat je echt iets betekent.”

Wat houdt jouw rol als zorgcoördinator in?

Als zorgcoördinator coördineer ik de ondersteuning en zorg binnen de school. Mijn werkzaamheden zijn elke dag anders. Soms gaat het om een leerling die extra ondersteuning nodig heeft, soms om een gesprek met ouders, overleg met collega’s of afstemming met externe hulpverleners.

Mijn rol is vooral om overzicht te houden en te kijken wat er nodig is. Ik zorg dat collega’s weten welke ondersteuning er is en hoe ze die kunnen inzetten. Samen met mentoren, coördinatoren, leerlingbegeleiders en de orthopedagoog kijken we steeds: wat heeft dit kind nodig? Het is dus veel schakelen, afstemmen en verbinden, zodat signalen serieus worden genomen en de juiste ondersteuning op gang komt.

Waar haal je het meeste plezier uit in je werk?

Het mooiste aan mijn werk vind ik de combinatie van alles. Het is heel divers. Iemand zei ooit tegen mij dat je in dit werk de hele dag door vijftig lijntjes open hebt staan. Dat beeld klopt voor mij heel erg. Die lijntjes staan eigenlijk permanent open. Je bent de hele dag bezig met netwerken, met in beeld zijn bij collega’s en externe partijen, en met kansen zien. Tegelijkertijd analyseer je steeds wat er binnen school speelt. Wat hoor ik? Wat zie ik? Welke conclusie trek ik daaruit? En wat hebben we dan nodig?

Soms gaat het over grotere ontwikkelingen die je met het management bespreekt. Dan voel je ergens urgentie en probeer je daar beweging in te krijgen. Maar het zit ook in de kleinere dingen. Een mentor die een vraag heeft. Een leerling waar je nog even bij moet inchecken. Een collega aan wie je vraagt of iets gelukt is.

Je sluit eigenlijk nooit echt iets helemaal af. Morgen zijn die lijntjes er weer. Dat vind ik persoonlijk het mooiste. Je bent altijd bezig, er is altijd beweging en die lijntjes staan vaak roodgloeiend. Dat past heel goed bij mij.

Wat maakt de doelgroep van het Vakcollege bijzonder?

Deze doelgroep past bij mij. Het is lastig om precies uit te leggen waar dat aan ligt, maar in mijn werk zie ik dat de ondersteuningsvragen hier vaak gaan over sociaal-emotionele ontwikkeling, over thuis, over waarden en normen. Eigenlijk gaat het vaak over de vraag: hoe ga je met elkaar om? Bij deze leerlingen zit daar veel rek in. Ze hebben wat te leren, maar ze kunnen dat ook leren. Natuurlijk gaat school ook over vakken halen, maar bij deze doelgroep gaat het daarnaast heel sterk over groeien als persoon. Welk gedrag verwachten we van elkaar? Hoe ga je om met grenzen? Hoe neem je verantwoordelijkheid?

Wat leerlingen meenemen vanuit thuis of vanuit hun wijk, nemen ze ook mee naar school. Maar dat is niet altijd het referentiekader dat we hier met elkaar willen neerzetten, of wat de maatschappij van hen vraagt. Juist daarin kunnen ze veel ontwikkelen.

De stappen zijn soms klein. Een leerling die gewend is om de confrontatie aan te gaan, doet dat misschien een keer een les niet. Omdat je hem hebt gezien, gesproken of tips hebt gegeven. Voor de buitenwereld lijkt dat misschien een kleine stap, maar voor die leerling is dat een hele grote. De excessen kunnen groot zijn en de stapjes klein, maar de winst is ook groot.

Hoe zou je het Vakcollege omschrijven aan nieuwe collega’s?

Ik omschrijf het Vakcollege als een school in beweging. Een school die zich ontwikkelt richting een positieve mindset, een positief leerklimaat en het echt zien van elkaar en de leerling. De afgelopen jaren is er veel veranderd en er liggen nog steeds veel kansen. Er zijn hier echt opdrachten te doen, bijvoorbeeld op het gebied van inclusief onderwijs, formatief handelen, een fijn schoolklimaat, duidelijke lijnen en duidelijke structuren. Je komt hier niet altijd in een gespreid bedje terecht. Dat moet je eerlijk zeggen. Maar juist daardoor kun je ook veel bijdragen. Je moet hier de guts hebben om te zeggen: ik kom niet alleen voor de leerling, maar ook om samen te bouwen aan een Vakcollege dat in Helmond een goede en positieve uitstraling heeft.

Dat maakt deze school mooi. Er is veel te doen, niet alleen in de les, maar ook in de ontwikkeling van de school. Als nieuwe collega moet je het leuk vinden om mee te bouwen. Je moet leerlingen en collega’s kunnen aanspreken, en mensen de goede richting op kunnen duwen zonder het contact te verliezen. Dat is de uitdaging. Maar als je dat kunt, dan kun je hier echt op je plek zijn.