Werken bij

“Een leerling die normaal gesproken erg verlegen is, kwam ineens naar me toe en gaf me een knuffel. Dat zijn de momenten waarop je voelt dat je echt iets betekent.”

Wat houdt jouw rol als zorgcoördinator in?

Als zorgcoördinator coördineer ik de ondersteuning en zorg binnen de school. Mijn werkzaamheden zijn elke dag anders. Soms gaat het om een leerling die extra ondersteuning nodig heeft, soms om een gesprek met ouders, overleg met collega’s of afstemming met externe hulpverleners.

Mijn rol is vooral om overzicht te houden en te kijken wat er nodig is. Ik zorg dat collega’s weten welke ondersteuning er is en hoe ze die kunnen inzetten. Samen met mentoren, coördinatoren, leerlingbegeleiders en de orthopedagoog kijken we steeds: wat heeft dit kind nodig? Het is dus veel schakelen, afstemmen en verbinden, zodat signalen serieus worden genomen en de juiste ondersteuning op gang komt.

Waar haal je het meeste plezier uit in je werk?

Het mooiste aan mijn werk vind ik de combinatie van alles. Het is heel divers. Iemand zei ooit tegen mij dat je in dit werk de hele dag door vijftig lijntjes open hebt staan. Dat beeld klopt voor mij heel erg. Die lijntjes staan eigenlijk permanent open. Je bent de hele dag bezig met netwerken, met in beeld zijn bij collega’s en externe partijen, en met kansen zien. Tegelijkertijd analyseer je steeds wat er binnen school speelt. Wat hoor ik? Wat zie ik? Welke conclusie trek ik daaruit? En wat hebben we dan nodig?

Soms gaat het over grotere ontwikkelingen die je met het management bespreekt. Dan voel je ergens urgentie en probeer je daar beweging in te krijgen. Maar het zit ook in de kleinere dingen. Een mentor die een vraag heeft. Een leerling waar je nog even bij moet inchecken. Een collega aan wie je vraagt of iets gelukt is.

Je sluit eigenlijk nooit echt iets helemaal af. Morgen zijn die lijntjes er weer. Dat vind ik persoonlijk het mooiste. Je bent altijd bezig, er is altijd beweging en die lijntjes staan vaak roodgloeiend. Dat past heel goed bij mij.

Wat maakt de doelgroep van het Vakcollege bijzonder?

Deze doelgroep past bij mij. Het is lastig om precies uit te leggen waar dat aan ligt, maar in mijn werk zie ik dat de ondersteuningsvragen hier vaak gaan over sociaal-emotionele ontwikkeling, over thuis, over waarden en normen. Eigenlijk gaat het vaak over de vraag: hoe ga je met elkaar om? Bij deze leerlingen zit daar veel rek in. Ze hebben wat te leren, maar ze kunnen dat ook leren. Natuurlijk gaat school ook over vakken halen, maar bij deze doelgroep gaat het daarnaast heel sterk over groeien als persoon. Welk gedrag verwachten we van elkaar? Hoe ga je om met grenzen? Hoe neem je verantwoordelijkheid?

Wat leerlingen meenemen vanuit thuis of vanuit hun wijk, nemen ze ook mee naar school. Maar dat is niet altijd het referentiekader dat we hier met elkaar willen neerzetten, of wat de maatschappij van hen vraagt. Juist daarin kunnen ze veel ontwikkelen.

De stappen zijn soms klein. Een leerling die gewend is om de confrontatie aan te gaan, doet dat misschien een keer een les niet. Omdat je hem hebt gezien, gesproken of tips hebt gegeven. Voor de buitenwereld lijkt dat misschien een kleine stap, maar voor die leerling is dat een hele grote. De excessen kunnen groot zijn en de stapjes klein, maar de winst is ook groot.

Hoe zou je het Vakcollege omschrijven aan nieuwe collega’s?

Ik omschrijf het Vakcollege als een school in beweging. Een school die zich ontwikkelt richting een positieve mindset, een positief leerklimaat en het echt zien van elkaar en de leerling. De afgelopen jaren is er veel veranderd en er liggen nog steeds veel kansen. Er zijn hier echt opdrachten te doen, bijvoorbeeld op het gebied van inclusief onderwijs, formatief handelen, een fijn schoolklimaat, duidelijke lijnen en duidelijke structuren. Je komt hier niet altijd in een gespreid bedje terecht. Dat moet je eerlijk zeggen. Maar juist daardoor kun je ook veel bijdragen. Je moet hier de guts hebben om te zeggen: ik kom niet alleen voor de leerling, maar ook om samen te bouwen aan een Vakcollege dat in Helmond een goede en positieve uitstraling heeft.

Dat maakt deze school mooi. Er is veel te doen, niet alleen in de les, maar ook in de ontwikkeling van de school. Als nieuwe collega moet je het leuk vinden om mee te bouwen. Je moet leerlingen en collega’s kunnen aanspreken, en mensen de goede richting op kunnen duwen zonder het contact te verliezen. Dat is de uitdaging. Maar als je dat kunt, dan kun je hier echt op je plek zijn.

“Een leerling die normaal gesproken erg verlegen is, kwam ineens naar me toe en gaf me een knuffel. Dat zijn de momenten waarop je voelt dat je echt iets betekent.”

Hoe ziet een gemiddelde werkdag eruit voor jou?

“Eigenlijk bestaat er geen gemiddelde werkdag en dat maakt dit werk juist zo leuk. Natuurlijk heb je een planning, maar die kan zo weer veranderen. Een klas komt anders binnen dan verwacht, er spelen mentorzaken of een leerling heeft iets meegemaakt en heeft even extra aandacht nodig. Je moet flexibel zijn en snel kunnen schakelen. Daarom is het hier elke dag interessant en afwisselend!.”

Hoe ben je op het Vakcollege terechtgekomen?

“In 2019 kwam ik hier als stagiaire binnen en sindsdien ben ik niet meer weggegaan. Ik geef Nederlands en heb me hier de afgelopen jaren echt kunnen ontwikkelen. Het mooie is dat ik de ruimte krijg om taken op te pakken die bij me passen, zoals het bijdrage aan het ontwikkelen van een nieuw vak.”

Wat maakt het Vakcollege een fijne plek om te werken?

“Het is een dynamische omgeving met een heel divers team en situaties die je blijven uitdagen. Geen dag is hetzelfde en dat houdt het werk interessant. Bovendien is er veel ruimte om te ontdekken wat bij je past en waar je je verder in wil ontwikkelen.”

Welke uitdaging in het onderwijs geeft jou de meeste energie?

“Als het mij lukt om met mijn groep tot leren te komen. In het leven van een tiener spelen zoveel meer dingen dan alleen school. Wij willen als docenten natuurlijk graag onze lessen geven, maar voor sommige leerlingen is school slechts een bijzaak. Dan probeer je je te verdiepen in de belevingswereld van de leerling. Als het me lukt om een band op te bouwen en de leerlingen te motiveren, dan voelt dat als winst.”

Hoe zou je de school in drie woorden omschrijven?

“Samen, dynamisch en betrokken. Je staat er hier nooit alleen voor.”

Wat zou je zeggen tegen iemand die hier wil werken?

“Doen! Dit is een plek waar je mag leren en je kunt echt een verschil maken.

“Onderwijs maak je samen, met leerlingen, docenten en ondersteunend personeel.”

Naoufal jij bent in februari 2025 gestart als directeur van Praktijkcollege Helmond en Vakcollege Helmond, hoe is dat?

“Het is een prachtige uitdaging. Ik ben iemand die graag in contact staat met collega’s en leerlingen, en ik merk dat er hier veel ruimte is om samen het onderwijs vorm te geven. Ik wil toegankelijk zijn en luisteren naar de mensen om me heen. Tegelijkertijd hecht ik veel waarde aan structuur en duidelijkheid. Als team kunnen we het verschil maken, en dat geeft me veel energie.”

Waar krijg jij de meeste energie van in je werk?

“Vooral van samenwerking. Als er nieuwe initiatieven ontstaan doordat collega’s met verschillende expertises samenkomen, dan weet je dat je iets moois aan het bouwen bent. Ik geloof in een balans tussen innovatie en stabiliteit. We hebben mensen nodig die vooruit willen, maar ook collega’s die zorgen dat de basis stevig blijft.”

Praktijkcollege Helmond, één van jouw scholen heeft als slogan ‘Samen bouwen aan jouw toekomst’. Hoe zie jij dat?

“Dat is precies hoe ik het zie. Onderwijs maak je samen, met leerlingen, docenten en ondersteunend personeel. Ik geloof niet in een top-down aanpak, maar in gezamenlijk draagvlak. Wat willen we als school bereiken? Wat past bij onze visie? Die gesprekken wil ik graag voeren, zodat we samen onze koers bepalen.”

Hoe belangrijk vind jij persoonlijke ontwikkeling binnen de school?

“Essentieel. Niet alleen voor leerlingen, maar ook voor medewerkers. Als je investeert in de ontwikkeling van collega’s, heeft dat direct effect op de kwaliteit van het onderwijs. Dat kan in de vorm van professionalisering, maar ook door ruimte te bieden voor initiatieven en groei. Ik vind het belangrijk dat medewerkers zich gewaardeerd en gehoord voelen.”

Wat voor type collega past volgens jou goed binnen deze scholen?

“Iemand die relaties kan opbouwen. Je moet hier echt de verbinding zoeken met leerlingen en collega’s. Daarnaast is lef belangrijk. We bieden volop kansen om het onderwijs praktischer en innovatiever te maken, maar daar moet je wel voor durven gaan. Als je houdt van uitdaging en ontwikkeling, dan zit je hier op de juiste plek.”

“Je bent hier welkom. Mijn belangrijkste tip is, stel veel vragen. In een schoolomgeving mag je leren. Dat geldt voor leerlingen maar ook voor medewerkers.”

Hoe ben je in het onderwijs terechtgekomen?
Ik ben via mijn zus in het onderwijs terechtgekomen. Zij werkt al lange tijd op het Dr. Knippenbergcollege en zag een vacature op de roosterkamer. Ze zei: “Er komt een mooie vacature voor je voorbij.” Ik had toevallig een paar maanden daarvoor mijn vorige baan opgezegd en besloot om te gaan kijken.
Mijn achtergrond ligt niet direct in het onderwijs. Ik heb HR gestudeerd, daarna jarenlang een installatiebedrijf gehad en later gewerkt bij een logistiek dienstverlener. Daar hield ik mij veel bezig met planning, administratie en overzicht. Toen deze functie voorbijkwam, voelde dat eigenlijk heel logisch.
Ik ben gestart op De Knip met het dagroosteren, daar heb ik veel mogen leren. Vrij snel daarna kwam de vraag of ik op het Vakcollege wilde helpen. Ik was toen nog maar kort roostermaker, maar ik dacht: ik ga het ervaren. Zo ben ik stap voor stap het onderwijs ingerold.

Wat spreekt je zo aan aan het werk op het Vakcollege?
Wat mij aanspreekt, is dat je hier merkt dat jouw werk direct bijdraagt aan structuur en rust in de schooldag. Een rooster is niet zomaar een rooster. Het heeft invloed op leerlingen, op docenten en op hoe een dag verloopt.
Het Vakcollege vind ik bijzonder vanwege de leerlingen en de manier waarop collega’s met hen omgaan. Docenten zijn hier heel betrokken en zorgzaam. Ze leggen dingen soms nog een keer uit of maken iets extra concreet. Niet alleen: neem je laptop mee, maar ook: neem een opgeladen laptop mee. Dat zegt veel over de aandacht waarmee hier naar leerlingen wordt gekeken.
Daarnaast vind ik het werk zelf heel leuk. Roosteren is puzzelen, en dat past bij mij. Elke dag leg ik opnieuw een puzzel. Soms een kleine, soms een hele grote. Juist die afwisseling maakt het werk voor mij zo mooi.

Wat is jouw verbinding met je collega’s?
Voor mij zit verbinding vooral in zichtbaar en bereikbaar zijn. Ik heb bewust gevraagd of ik dichter bij de beweging van de school en de docenten mocht zitten. Op De Knip merkte ik al hoe waardevol het is als collega’s makkelijk even kunnen binnenlopen. Dan hoor je wat er speelt en kun je beter meedenken.
Die informatie helpt om het rooster sterker te maken. Daardoor ben je niet alleen roostermaker, maar ook een verbindende schakel. Je denkt mee, luistert naar wat nodig is en collega’s weten je te vinden.
Wat ik waardeer, is dat collega’s hier voor elkaar klaarstaan. Als ik iets niet weet, zoek ik het samen met iemand anders uit, met collega’s op school of met andere roostermakers. Soms is het zoeken, zeker als dingen veranderen, maar er is altijd iemand die wil meedenken.

Wat zou je zeggen tegen iemand die op het Vakcollege wil komen werken?
Je bent hier welkom. En mijn belangrijkste tip is: stel veel vragen. Zeker in het begin. Als iets niet duidelijk is, vraag het gewoon. Spreek iemand aan in de personeelskamer, loop even binnen of kijk met iemand mee.
Voel je niet bezwaard als je iets al eerder hebt gevraagd. In een schoolomgeving mag je leren. Dat geldt voor leerlingen, maar ook voor medewerkers. Vraag gerust waarom dingen op een bepaalde manier gaan. Zeker als je nog niet veel onderwijsachtergrond hebt, kan het in het begin een nieuwe wereld zijn. Dat heb ik zelf ook zo ervaren.
Juist daarom: vraag, kijk mee, leer en ontdek hoe het hier werkt. Er is hier veel bereidheid om elkaar te helpen.

“Van een leidinggevende functie in het bedrijfsleven naar voor de klas staan – die 34 ogen op me gericht – dat was even wennen. Maar nu kan ik me geen mooiere baan voorstellen.”

Hoe is jouw route naar het onderwijs verlopen?

“Ik heb jarenlang in het bedrijfsleven gewerkt, maar het idee om les te geven zat altijd al in mijn achterhoofd. Toch koos ik destijds voor een andere richting. Tot ik op mijn 50ste dacht: je moet niet je hele leven blijven dromen, maar je droom naleven. Toen heb ik de stap gezet naar het onderwijs, omdat ik jongeren enthousiast wilde maken voor techniek en mijn steentje wilde bijdragen aan de toekomst van het vak. Inmiddels werk ik hier al 3 jaar als PIE docent (produceren, installeren en techniek) en geef ik electrolessen aan de bovenbouw.”

Waarom heb je de keuze niet eerder gemaakt?

“Bij mijn vorige baan was het lastig om een opleiding te combineren met werk en stage, waardoor ik de overstap niet eerder kon maken. Op het Vakcollege kreeg ik de kans om fulltime aan de slag te gaan én mijn onderwijs-bevoegdheid te halen. Dat was precies wat ik nodig had. Nu kan ik dagelijks mijn passie voor techniek overbrengen op leerlingen en dat geeft enorm veel voldoening.”

Wat maakt het Vakcollege voor jou bijzonder?

“De leerlingen. Ze zijn eerlijk, direct en echte doeners. Het mooiste moment is wanneer ze iets voor elkaar krijgen waarvan ze niet dachten dat het zou lukken. Bijvoorbeeld als ze een motor aansluiten en het lampje gaat branden. Die trots op hun gezicht, dat is waarom ik dit werk doe.”

Wat maakt het Vakcollege een fijne plek om te werken?

“De vrijheid die we hier krijgen. Naast het docentschap ben ik bijvoorbeeld ook lid van de examencommissie en projectleider van Sterk Techniek Onderwijs (STO). Als ik op vrijdag geen lessen heb, dan mag ik thuis werken. Zeker in verband met de reistijd (86 kilometer enkele reis) is dat erg fijn. Daar ben ik erg dankbaar voor.”

Hoe zou je het Vakcollege in drie woorden omschrijven?

“Collegiaal, praktisch en betrokken. We werken hier samen, alles draait om de praktijk, en we hebben oog voor elkaar.”

Welke eigenschappen moet je hebben om hier goed te passen?

“Je moet een mensenmens zijn. Rustig, geduldig en iemand die echt oog heeft voor leerlingen. Daarnaast is praktijkervaring belangrijk, maar minstens zo belangrijk is dat je kunt begeleiden en motiveren.”